زراعت يونجه

منشأ اين گياه ايران است.

اهميت يونجه :

در ميان گياهان علوفه‌اي يونجه در راس قرار گرفته و بويژه بعلت دارا بودن مواد غذايي فراوان منجمله پروتئين ، مواد معدني و ويتامين‌ها بخصوص ويتامين A و C ، غني بودن از نظر كلسيم ، پايين بودن درصد سلولز و بالا بودن عملكرد و به لحاظ خوش  خوراكي بالاي آن يك برتري خاصي نسبت به علوفه‌هاي ديگر دارد. نظر به اهميّت زياد يونجه و قابليّت كشت و زرع آن بطور گسترده و با محدوديّت كم ، القابي مانند ملكه نباتات علوفه‌اي ( به لحاظ كيفيّت ) ، طلاي سبز ( به لحاظ اهميّت اقتصادي ) ميخ سبز ( به لحاظ ريشه قوي و دراز ) ، بهترين علوفه و بطور نسبي مقاوم به سرما ، مقاوم به گرما ، متحمل به  شوري ، متحمل به خشكي ( كم آبي ) ، آهك دوست و . . . را به خود اختصاص داده است.

علاوه بر دارا بودن كيفيت غذايي بالا ، با كشت اين گياه مي‌توان اصلاحات اساسي در زمين‌هاي زهدار و شور و فقير انجام داد و ساليانه نيز مقداري ازت اتمسفر را از طريق ريشه و غده‌هاي موجود در ريشه‌هاي اين گياه در زمين ذخيره نمود.

دامنه كشت يونجه بسيار وسيع است و در تمام نقاط جهان مورد كشت و كار قرار مي‌گيرد. همچنين با دامنه وسيعي از شرايط آب و هوايي سازگار است. آب و هواي گرم و خشك ، به شرط وجود آب كافي بهترين شرايط براي رشد و نمو يونجه است. و اين گياه تغييرات درجه حرارت هوا بين 50- تا 50+ درجه سانتيگراد را تحمل مي‌‌نمايد.